Zuid-Noorwegens mooiste dagwandelingen

1. Gjevilvasshytta — Jøldalshytta
     6 uur    middelzwaar
     mooie dag

Aardige eerste dag over het oostelijke deel van Trollheimen, waar meer afgeronde en zachtere landschapsvormen zijn dan in het westen.

Gjevillvatnet (= het Duivelsmeer) is het hoofdreservoir van de Driva-elektriciteitscentrale. Het heeft een reguleringshoogte van 15 m. Gjevilvasshytta (= de Duivelsmeerhut)

Eerst loop je een uur door een mooi fjellberkenbos. Hier zie je vanwege de kalkrijke bodem en voldoende water een weelderige vegetatie met veel ruigtekruiden (høgstauder) als Bosooievaarsbek en Noordse monnikskap. Ze worden meer dan een meter hoog.

Na een tijdje langzaam te zijn gestegen, verlaat je het fjellberkenbos en kom je in de kaalfjell, d.w.z. de fjell bóven de bosgrens. Je hoort er de klaaglijke roep van de Goudplevier. Meteen na de voetbrug over de Minnilla vind je goede plekken om te pauzeren.

Bij de afdaling verschijnt er opnieuw fjellberkenbos en tot slot een mooi seterdal met daarin de Jøldalshytta.

2. Jøldalshytta — Trollheimshytta
    6 uur    middelzwaar/zwaar
     mooiere dag

Kies de route over de Geithøtta. Bij slecht weer kun je beter de lagere route door het Svartådalen nemen.

Het eerste uur loop je door het mooie seterdal.

Op het einde steek je twee keer met een voetbrug een rivier over.

Het zijriviertje Litlsvartåa heeft een aanpassingskloof uitgesleten, waarin het met een waterval naar beneden komt.

Boven op de terrasrand aan de westzijde van de Litlsvartåa heb je een mooi uitzicht over het prachtige seterdal.

We lopen verder over de kaalfjell (= de fjell bóven de bosgrens) die langzamerhand blokkiger wordt.

Na een tijdje is het een echt blokkenveld en dat loopt moeizamer. Wel kun je de laatste kilometers genieten van mooie uitzichtpunten noord- en westwaarts.

Tot slot volgt een lange, steile afdaling. Spaar je knieën door rustig aan te doen en kleine stappen te zetten. Pauzeer tussendoor een of meer keren kort.

Rond de hut is Svartåmoen Nature Reserve, een prachtig dennenbos (oerbos met mooie, oude Grove dennen gemengd met Fjellberken). Naast staande dode dennen zijn er ook liggende.

3.Trollheimshytta—Gjevilvasshytta
    8 uur    zwaar + lang
    mooiste dag

Een lange, zware dag over de Mellomfjellet, maar wel een zéér gevarieerde en erg mooie route. Loop deze alleen als je goed fit en blessurevrij bent.

Vertrek anderhalf uur eerder dan je gewend bent, omdat het zo’n lange dag wordt. Vul bij de hut de veldflessen voor de eerste uren.

Je begint met lange klim vanaf Trollheimshytta (op 540 m hoogte), over een steile helling naar de top van de Skallen (1226 m). Je stijgt daarbij dus bijna 700 hm.

De helling heeft hier een trapvormig profiel. Je loopt korte tijd over een paadje steil omhoog en daarna over een min of meer horizontale ’trede’. Dit herhaalt zich een aantal keer. Deze treden staan niet ingetekend in het hoogteprofiel hieronder!

Boven aangekomen, is het leed geleden, want de rest van de route is gemakkelijk en erg mooi.
Er zijn hier sneeuwveldjes en kaarmeren dus is er ook genoeg drinkwater.

Het hoogste punt bereik je bij de Riarskaret (skar = pas), op ongeveer 1320 m hoogte.

Wie een windvaste tent meeneemt, kan desgewenst ten noorden van Fossadalsvatnet of nog verderop de tent zetten en de rest de volgende dag lopen.

Voorbij het kaarmeer Kamtjønnin begint het gemarkeerde voetpad omhoog naar de top van de Blåhøa. Volg dat niet, maar ga rechtdoor het pasje over.

Trollheimen betekent ongeveer ‘de wereld van de trollen’.

Trollheimen – natuur en cultuur

• Afwisselend berglandschap. Trollheimen is een zeer gevarieerd berggebied in Noorwegen. In het westen liggen spitse, alpiene bergtoppen en diep ingesneden dalen. Naar het oosten toe, waar onze wandeltocht loopt, worden de bergen ronder en de dalen breder. De dalen vertonen vaak kenmerken van glaciale erosie, zoals de U-vormige dwarsdoorsnede van Gjevilvassdalen.
• Geologische verschillen. Gneis is een zeer oud en hard gesteente in Trollheimen. In het oosten komt ook sedimentair gesteente voor, waaronder leisteen. Deze verweert gemakkelijker en kan mineralen leveren die gunstig zijn voor de plantengroei. Op plaatsen waar leisteen voorkomt, groeit daardoor een bijzonder rijke flora. Dat zie je onder andere op de eerste wandeldag, in het mooie fjellberkenbos met hoge ruigtekruiden.
• Groene dalen en hoge bergtoppen. De oostelijke dalen liggen op ongeveer 500–800 m hoogte en zijn vaak bebost of worden gebruikt als zomerweide (seters). Ook liggen er grote bergmeren, zoals Gjevilvatnet. De bergtoppen reiken tot ongeveer 1.000 m boven de dalen; Snota is met 1.668 m een van de markante toppen.
• Verschillen in klimaat. In het westen overheerst een meer oceanisch klimaat, met relatief veel neerslag. De oostelijke dalen (onze wandelroute) liggen beschutter en hebben een droger, meer continentaal klimaat.

Meer informatie: Trollheimen op Wikipedia.

De jeneverbesheide, of correcter gezegd de kalkarme graslanden (Kalkmagerrasen), vormen hier een bepalend onderdeel van het landschap. In de middeleeuwen werden deze gebieden ontgonnen. Dankzij een extensieve begrazing, onder andere met schapen en geiten, wordt voorkomen dat ze opnieuw bebossen.
Op de kalkbodems – arm aan water en voedingsstoffen – konden zich typische planten- en diersoorten vestigen. Door diverse aanpassingen zijn deze soorten bestand tegen de extreme omstandigheden: weinig water, felle zon en arme bodem.
Een groot aantal zeldzame soorten vindt hier, op de jeneverbesheiden, zijn laatste toevlucht.

Planten

Hier komen orchideeën- en gentiaansoorten voor. Veel andere droogteminnende soorten, o.a.:

• de Zilverdistel (Carlina acaulis),
• het Wildemanskruid (Pulsatilla vulgaris),
• de Kogelbloem (Globularia punctata).

Dierenwereld

Ook deze locatie kent tal van bijzonderheden. Er leven veel zeldzame soorten vlinders en sprinkhanen. Dat komt door de grote variatie aan kleine leefgebieden. Gladde rotsen en schaarse begroeiing op grind- of stenige ondergrond wisselen af met kortgrasgebieden en dichtbegroeide plekken. Heggen en kleine bosjes spelen vooral voor vogels een belangrijke rol. Zo vindt de zeldzame grauwe klauwier hier ideale omstandigheden. Hij bouwt zijn nest in struiken, terwijl de open gebieden als jachtterrein dienen.